Kolarstwo szosowe na Igrzyskach Olimpijskich 2020. Czy polscy kolarze wywalczą medale na szosach w Tokio?

kolarstwo io 2020

W kolarstwie szosowym podczas Igrzysk Olimpijskich w Tokio do zdobycia będą cztery komplety medali. Czy któryś z nich trafi w ręce reprezentanta Polski? „Biało-Czerwonych” nie ma wprawdzie w ścisłym gronie największych faworytów, ale trójka z nich może pokusić się o miłą niespodziankę.

Kolarstwo – tradycyjna dyscyplina od zarania nowożytnych igrzysk olimpijskich aż do Tokio 2020

Kolarstwo szosowe to najstarsza, najbardziej tradycyjna dyscyplina kolarska. Jest także najpopularniejsza, zarówno w wydaniu amatorskim (na całym świecie uprawia ten sport około milion ludzi), jak i zawodowym (w rankingu UCI – Międzynarodowej Unii Kolarskiej sklasyfikowanych jest prawie 2 tysiące kolarzy zawodowych).

W programie Letnich Igrzysk Olimpijskich kolarstwo znajduje się od pierwszej edycji w erze nowożytnej, czyli od 1896 roku (Ateny) nieprzerwanie aż do teraz. Zawody kolarskie w odmianie szosowej nie odbyły się tylko na trzech igrzyskach (IO 1900 Paryż, IO 1904 Saint Louis oraz IO 1908 Londyn). Początkowo startowali tylko mężczyźni. Kobiety na rowerach pojawiły się po raz pierwszy na igrzyskach w 1984 roku (Los Angeles). Jeszcze później, od IO 1996 w Atlancie, prawo startu olimpijskiego uzyskali kolarze zawodowi. Wcześniej było ono zarezerwowane tylko dla amatorów.

Kolarstwo szosowe na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio

Rodzaj oraz ilość rozgrywanych konkurencji olimpijskich w kolarstwie szosowym zmieniała się na przestrzeni lat. Podczas Igrzysk Olimpijskich 2020 w Tokio, na program kolarstwa szosowego składają się następujące konkurencje: wyścig ze startu wspólnego kobiet i jazda indywidualna na czas kobiet oraz wyścig ze startu wspólnego mężczyzn i jazda indywidualna na czas mężczyzn.

Konkurencje w kolarstwie szosowym na IO 2020 w Tokio

  • Wyścig ze startu wspólnego mężczyzn
  • Wyścig ze startu wspólnego kobiet
  • Jazda indywidualna na czas kobiet
  • Jazda indywidualna na czas mężczyzn

Kto weźmie udział w wyścigach kolarskich na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio?

W kolarskich wyścigach ze startu wspólnego podczas Igrzysk Olimpijskich w Tokio udział weźmie 130 mężczyzn i 67 kobiet. W jeździe indywidualnej na czas 40 mężczyzn i 25 kobiet. Jeśli chodzi o limit zawodników z danego kraju, to wyznacznikiem były tutaj rankingi Międzynarodowej Unii Kolarskiej (UCI). Na ich podstawie wyznaczono następujące kwoty dla poszczególnych państw…

Wyścig ze startu wspólnego mężczyzn

  • 5 zawodników – Belgia, Kolumbia, Hiszpania, Francja, Włochy, Holandia
  • 4 zawodników – Australia, Dania, Wlk. Brytania, Niemcy, Norwegia, Słowenia, Szwajcaria
  • 3 zawodników – Polska, Austria, Kanada, Czechy, Irlandia, Kazachstan, RPA, Rosja
  • 2 zawodników – Algieria, Ekwador, Erytrea, Estonia, Japonia, Łotwa, Luksemburg, Nowa Zelandia, Portugalia, Słowacja, Turcja
  • 1 zawodnik – Argentyna, Azerbejdżan, Białoruś, Burkina Faso, Chiny, Kostaryka, Grecja, Gwatemala, Hongkong, Węgry, Iran, Litwa, Maroko, Meksyk, Namibia, Panama, Peru, Rumunia, Rwanda, Szwecja, Tajwan, Ukraina, Uzbekistan, Wenezuela

Jazda indywidualna na czas mężczyzn

  • 2 zawodników – Australia, Belgia, Estonia, Wlk. Brytania, Niemcy, Włochy, Nowa Zelandia, Portugalia, Szwajcaria, USA
  • 1 zawodnik – Polska, Algieria, Austria, Kanada, Kolumbia, Czechy, Dania, Ekwador, Erytrea, Hiszpania, Francja, Iran, Irlandia, Kazachstan, Holandia, Norwegia, RPA, Rosja, Słowenia, Słowacja

Wyścig ze startu wspólnego kobiet

  • 4 zawodniczki – Australia, Niemcy, Włochy, Holandia, USA
  • 3 zawodniczki – Belgia
  • 2 zawodniczki – Polska, Kanada, Dania, Hiszpania, Wlk. Brytania, Japonia, Norwegia, RPA
  • 1 zawodniczka – Austria, Białoruś, Chile, Chiny, Kolumbia, Kostaryka, Kuba, Cypr, Czechy, Erytrea, Etiopia, Finlandia, Francja, Izrael, Korea Południowa, Litwa, Luksemburg, Meksyk, Namibia, Paragwaj, Rosja, Słowenia, Szwajcaria, Szwecja, Tajlandia, Trynidad i Tobago, Ukraina, Uzbekistan

Jazda indywidualna na czas kobiet

  • 2 zawodniczki – Australia, Kanada, Niemcy, Holandia, USA
  • 1 zawodniczka – Polska, Belgia, Białoruś, Dania, Hiszpania, Francja, Wlk. Brytania, Izrael, Włochy, Japonia, Luksemburg, Norwegia, RPA, Szwajcaria, Szwecja

Co do obsady przyznanych miejsc przez konkretnych kolarzy/kolarki, to jest to już wewnętrzna sprawa poszczególnych federacji krajowych i selekcjonerów kadr narodowych. Jak widać z powyższego, selekcjoner polskiej kadry kolarzy szosowych Piotr Wadecki będzie mógł wystawić tylko trzech zawodników do wyścigu ze startu wspólnego i jednego do jazdy indywidualnej na czas. Mariusz Mazur, szkoleniowiec kadry kobiecej, będzie mógł zabrać do Tokio tylko trzy podopieczne – dwie do wyścigu ze startu wspólnego i jedną do „czasówki”. Ostateczne decyzje kadrowe nie zostały jeszcze podjęte, ale z dużą dozą prawdopodobieństwa możemy założyć, że pewniakami do występu olimpijskiego w polskich barwach są: Rafał Majka, Michał Kwiatkowski i Katarzyna Niewiadoma. Walka o pozostałe miejsca w reprezentacji Polski będzie się toczyć podczas tegorocznych imprez kolarskich.

🚴 Kursy na kolarstwo znajdziesz w STS! Odbierz bonusy bukmacherskie i typuj swoich faworytów! 🚴

kolarstwo szosowe io 2020
PressFocus // fot. Vid Ponikvar / Sportida

IO 2020: Wyścig kolarski ze startu wspólnego mężczyzn

Data wyścigu

  • Sobota 24 lipca

Trasa wyścigu

Kolarze wystartują z Musashinonomori Park w Tokio i po pokonaniu 234 kilometrów będą finiszowali na torze samochodowym Fuji International Speedway w Prefekturze Shizuoka. Profil trasy jest urozmaicony i o dużym stopniu trudności. Uczestnicy wyścigu pięć razy wzniosą się na wysokość powyżej tysiąca metrów nad poziomem morza. Łączna suma przewyższeń na trasie wynosi 4 865 metrów, co jest porównywalne z „królewskimi” etapami Tour de France – uznawanego za najtrudniejszy wieloetapowy wyścig kolarski na świecie. Szczególne trudności mogą spotkać kolarzy na dwóch podjazdach. Podczas pierwszego z nich będą się wspinali przez ponad 14 kilometrów do najwyższego punktu trasy – Fuji Sanroku (1 451 metrów). Drugi, prowadzący na Mikuni Pass, jest krótszy, ale za to ma większy kąt nachylenia, dochodzący miejscami do dwudziestu procent. Ten punkt znajduje się w okolicach 200. kilometra trasy. Po nim następuje krótkie wypłaszczenie, a ostatnie 20 km to już zjazd do mety.

Główni faworyci do złotego medalu

Zdania wśród ekspertów kolarstwa szosowego są podzielone. Zważywszy na wymagający profil olimpijskiej trasy, przypominający najtrudniejsze górskie etapy Tour de France, większość uważa, że największe szanse na zwycięstwo będą mieli właśnie ci kolarze, którzy dobrze radzą sobie w górach na wieloetapowych wyścigach.

W tym kontekście za głównych faworytów do złotego medalu wymienia się Słoweńców: Tadeja Pogacara i Primoza Roglicia. Pogacar to zwycięzca ubiegłorocznej edycji Tour de France (wygrał też klasyfikację górską), a w tym roku zdążył już wygrać wyścigi UAE Tour i Tirreno-Adriatico. Roglić to dwukrotny zwycięzca Vuelta a Espana (2019-2020), drugi zawodnik w klasyfikacji Tour de France 2020 i trzeci kolarz Giro d’ Italia 2019. Szyki słoweńskiemu duetowi pokrzyżować może m.in. drużyna kolumbijska z tak wyśmienitymi „góralami”, jak Egan Bernal – zwycięzca Tour de France 2019 i Nairo Quintana – zwycięzca Giro d’ Italia 2014 i Vuelta a Espana 2016, trzykrotnie kończący na podium Tour de France (2013, 2014, 2015).

Są też jednak eksperci, którzy wskazują, że trasa wyścigu olimpijskiego nie jest aż tak trudna, żeby nie mogli sobie na niej poradzić tak zwani „klasykowcy”, czyli specjaliści od wyścigów jednodniowych. W tej grupie za głównych faworytów uważa się medalistów wyścigu ze startu wspólnego na ubiegłorocznych mistrzostwach świata: Francuza Juliana Alaphilippe’a (pierwsze miejsce), Belga Wouta Van Aerta (drugie miejsce) i Szwajcara Marca Hirschi’ego (trzecie miejsce), a także Holendra Mathieu Van der Poela. Przypomnijmy też, że obrońcą tytułu mistrza olimpijskiego z Rio de Janeiro w tej konkurencji jest Belg Greg Van Avermaet, srebrnym medalistą Duńczyk Jakob Fuglsang, a brązowym… nasz Rafał Majka.

IO 2020: Wyścig kolarski ze startu wspólnego kobiet

Data wyścigu

  • Niedziela 25 lipca

Trasa wyścigu

Kolarki wystartują i zakończą wyścig ze startu wspólnego w tych samych miejscach co kolarze, ale ich trasa będzie krótsza i łatwiejsza. Pominięte zostały przede wszystkim dwa najtrudniejsze podjazdy z wyścigu męskiego: na Fuji Sanroku i na Mikuni Pass. W związku z tym tylko dwa razy uczestniczki wjadą na wysokość powyżej tysiąca metrów nad poziomem morza, suma przewyższeń wyniesie 2 692 metry, a całkowita długość trasy 137 kilometrów.

Główne faworytki do złotego medalu

W gronie głównych faworytek wśród pań wymienić należy przede wszystkim Holenderkę Annę Van der Breggen – mistrzynię olimpijską z Rio de Janeiro i aktualną mistrzynię świata w wyścigu ze startu wspólnego. Jej najgroźniejszą rywalką może być: rodaczka wicemistrzyni świata Annemiek Van Vleuten oraz Włoszka Elisa Longo Borghini, która na igrzyskach w Rio i na ostatnich mistrzostwach świata zdobyła brązowe medale. Liczyć w walce o podium powinny się także: Niemka Lisa Brennauer i kolejna Holenderka Chantal Van den Broek-Blaak.

IO 2020: Jazda indywidualna na czas kobiet

Data wyścigu

  • Środa 28 lipca

Trasa wyścigu

Początek i koniec trasy jazdy indywidualnej na czas kobiet wyznaczono tam, gdzie zakończą się wyścigi ze startu wspólnego, czyli na torze samochodowym Fuji International Speedway w Prefekturze Shizuoka. Pętla, jaką kolarki wykonają wokół tego obiektu wynosi 22,1 kilometra. Najwyższy punkt trasy umiejscowiony jest na wysokości 676 metrów nad poziomem morza, a suma przewyższeń wynosi 423 metry.

Główne faworytki do złotego medalu

Holenderki Anna Van der Breggen i Annemiek Van Vleuten będą także wśród głównych faworytek w jeździe indywidualnej na czas. Ta pierwsza wygrała tę konkurencję na ostatnich mistrzostwach świata we włoskiej Imoli, a na igrzyskach w Rio zdobyła brązowy medal. Ta druga mistrzynią świata w jeździe indywidualnej na czas była dwukrotnie – w 2017 i 2018 roku. Kto jeszcze może włączyć się do walki o medale? Aktualną wicemistrzynią świata w tej konkurencji jest Szwajcarka Marlen Reusser. Mistrzynią świata z roku 2019 Amerykanka Chloe Dygert, która pokonała wtedy obie Holenderki. Inna Amerykanka Kristin Armstrong jest mistrzynią olimpijską z Rio de Janeiro, ale ona zakończyła już sportową karierę.

IO 2020: Jazda indywidualna na czas mężczyzn

Data wyścigu

  • Środa 28 lipca

Trasa wyścigu

Panowie przejadą dokładnie tą samą pętlą, co panie, tylko pokonają ją dwukrotnie. Podwojona została więc analogicznie długość trasy – 44,2 km i suma przewyższeń – 846 metrów.

Główni faworyci do złotego medalu

Mistrzem olimpijskim z Rio de Janeiro w jeździe indywidualnej na czas jest Szwajcar Fabian Cancellara, ale rok 2016 był ostatnim w jego zawodowej karierze. Srebrny medal w Rio zdobył Holender Tom Dumoulin i również w Tokio będzie jednym z faworytów tej konkurencji, jako mistrz świata z 2017 i wicemistrz z 2018 roku. Główni rywale? Aktualnym mistrzem świata z 2020 roku jest Włoch Filippo Ganna. Mistrzostwo świata w latach 2018-2019 zdobywał Australijczyk Rohan Dennis.

polskie medale w kolarskie na olimpiadzie
PressFocus // fot. Rafal Rusek

Polskie szanse medalowe w kolarstwie szosowym na IO 2020

Nie da się ukryć, że tak mocno ograniczona liczebność polskiej kadry w wyścigu ze startu wspólnego ogranicza też w pewnym stopniu szanse naszych kolarzy na zdobycie medalu olimpijskiego. Bo choć kolarstwo szosowe to teoretycznie dyscyplina indywidualna, każdy kto bliżej się nią interesuje dobrze wie, że tylko dobra praca zespołowa może przynieść w niej sukces. Oczywiście ta uwaga nie dotyczy jazdy indywidualnej, gdzie każdy uczestnik jest skazany tylko na siebie w walce o jak najlepszy czas. Wracając zaś do wyścigu ze startu wspólnego, to oczywistym jest, że im większa grupa pracuje dla lidera, tym lepiej. W wielkich tourach zawodowych (na przykład w Tour de France) grupy startują zazwyczaj w ośmio-osobowych składach, podobnie było na ostatnich mistrzostwach świata w kolarstwie szosowym.

Na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio ta liczebność została ograniczona. Najliczniejsze reprezentacje będą się składały z pięciu zawodników i to one będą miały największą szansę na skuteczne „rozprowadzenie” swoich liderów. Polska nie dość, że pojedzie tylko w 3-osobowym składzie, to znajdzie się w nim dwóch potencjalnych liderów: Rafał Majka i Michał Kwiatkowski, a tylko jeden „pomocnik”. Nie oznacza to jednak, że nasi kolarze są bez szans w walce o podium. Obaj mają swoje atuty, a jeśli pojadą dobrze taktycznie i będą ze sobą współpracować, mogą sprawić wszystkim kibicom kolarstwa w Polsce miłą niespodziankę.

Wyścig ze startu wspólnego mężczyzn – Rafał Majka

Rafał Majka jest uznawany przede wszystkim za specjalistę od jazdy w górach. I słusznie, bo przecież dwukrotne zwycięstwo w klasyfikacji górskiej Tour de France (2014 i 2016) oraz trzy wygrane etapy na „Wielkiej Pętli” mówią same za siebie. Ponadto Polak ma w dorobku takie sukcesy, jak: zwycięstwo w Tour de Pologne (2014), czy trzecie miejsce w Vuelta a Espana (2015). Kolarz z Zegartowic potrafił sobie jednak radzić nie tylko w wyścigach wieloetapowych, ale także w „jednodniówkach”, czego przykładem trzecie miejsce w Giro di Lombardia (2013), a przede wszystkim brązowy medal na Igrzyskach Olimpijskich w Rio de Janeiro (2016). Jak widać po datach, od ostatnich sukcesów Rafała Majki minęło już jednak trochę czasu i istnieje obawa, że najlepsze lata kariery nasz kolarz ma już za sobą. Ale jeśli dobrze przygotuje się na igrzyska w Tokio 2020 i zdrowie mu dopisze, może być groźny dla faworytów i włączyć się do walki o medale, wykorzystując swoje doświadczenie.

Wyścig ze startu wspólnego mężczyzn – Michał Kwiatkowski

Michał Kwiatkowski jest bardziej uniwersalnym kolarzem od Rafała Majki i jeśli potwierdzą się przewidywania tych ekspertów, którzy uważają, że specjaliści od kolarskich „klasyków” też poradzą sobie na wymagającej trasie w Tokio, to Polaka jak najbardziej należy zaliczyć do szerokiego grona faworytów. Bo to, że w wyścigach jednodniowych radzi sobie znakomicie, Michał Kwiatkowski udowadniał wielokrotnie, wygrywając m.in.: Amstel Gold Race, Strade Bianche (dwukrotnie), Mediolan – San Remo, czy Clasica de San Sebastian, a przede wszystkim zdobywając mistrzostwo świata w wyścigu ze startu wspólnego w 2014 roku. Ale i góry oraz wyścigi wieloetapowe naszemu kolarzowi nie są przecież straszne, o czym świadczy choćby zwycięstwo w Tour de Pologne (2018), czy wygranie górskiego etapu podczas ubiegłorocznego Tour de France. W roku 2020 Michał Kwiatkowski był też blisko medalu na mistrzostwach świata w Imoli. W wyścigu ze startu wspólnego zajął czwarte miejsce, minimalnie przegrywając na finiszu ze Szwajcarem Marco Hirschim.

Wyścig ze startu wspólnego kobiet – Katarzyna Niewiadoma

Katarzyna Niewiadoma cztery lata temu na Igrzyskach Olimpijskich w Rio de Janeiro w wyścigu ze startu wspólnego zajęła szóste miejsce, co było wtedy bardzo dobrym i raczej niespodziewanym rezultatem. Teraz i kibice i sama polska zawodniczka z pewnością chciałaby poprawić ten rezultat, a nawet włączyć się do walki o podium w Tokio. Ma ku temu podstawy, bowiem jej kolarski talent od tego czasu jeszcze bardziej się rozwinął. W kolejnych latach Niewiadoma kilkakrotnie stawała na podium prestiżowych wyścigów, zarówno jedno jak i wieloetapowych. W 2019 roku wygrała Amstel Gold Race, a w roku ubiegłym zajęła drugie miejsce w klasyfikacji końcowej Giro Rosa – kobiecym odpowiedniku Giro d’ Italia i obecnie najtrudniejszym, najbardziej prestiżowym wyścigu w kolarstwie szosowym kobiet. Na ostatnich mistrzostwach świata w Imoli Polka zajęła siódme miejsce.

Sprawdź kursy na liczbę medali dla Polski na Igrzyskach Olimpijskich. W zakładach bukmacherskich STS możesz także typować ile złotych medali zdobędą Polacy na Olimpiadzie w Tokio! Sprawdź naszą ofertę zakładów na IO 2020 i obstawiaj wyniki! 🥇


Czytaj więcej:


Polscy medaliści olimpijscy w kolarstwie szosowym

Kolarze szosowi w historii igrzysk olimpijskich zdobyli dla Polski w sumie sześć medali, po trzy indywidualnie i drużynowo. Niestety nie ma wśród nich żadnego złotego medalu. Indywidualnie najbliżej mistrzostwa olimpijskiego był Czesław Lang, który zajął drugie miejsce na igrzyskach w Moskwie w 1980 roku. Nasza drużyna trzykrotnie stawała na drugim stopniu podium w jeździe na czas. Ostatnim polskim medalistą w kolarstwie szosowym jest Rafał Majka, który przywiózł brązowy medal z Igrzysk Olimpijskich w Rio de Janeiro.

Medale olimpijskie indywidualnie

  • Mieczysław Nowicki – brązowy medal w wyścigu ze startu wspólnego (Montreal 1976)
  • Czesław Lang – srebrny medal w wyścigu ze startu wspólnego (Moskwa 1980)
  • Rafał Majka – brązowy medal w wyścigu ze startu wspólnego (Rio de Janeiro 2016)

Jazda drużynowa na czas

  • Ryszard Szurkowski, Stanisław Szozda, Edward Barcik, Lucjan Lis – srebrny medal (Monachium 1972)
  • Ryszard Szurkowski, Stanisław Szozda, Tadeusz Mytnik, Mieczysław Nowicki – srebrny medal (Montreal 1976)
  • Andrzej Sypytkowski, Joachim Halupczok, Zenon Jaskuła, Marek Leśniewski – srebrny medal (Seul 1988)

Adam Pisula

Tags: