Jak grać w kości: poradnik dla początkujących

Gry w kości od wieków cieszą się wielką popularnością. Do rozgrywki potrzebne są charakterystyczne sześcienne kostki, spotykane wielokrotnie w podstawowych grach planszowych. Kluczem jest uzyskanie odpowiedniej kombinacji tak, by po wykonaniu wszystkich rzutów umożliwić zdobycie największej ilości punktów. Wygrywa gracz, któremu się to uda. To tak w skrócie. A jakie są dokładne zasady gry kościami?

♠ ♥ ♣ ♦

Postaw swój pierwszy zakład bez ryzyka do 100 PLN w Betgames

POLECA:

1. 1 Załóż internetowe konto do zawierania zakładów wzajemnych z kodem STS100
2. 2 Dokonaj wpłaty pierwszego depozytu i zawrzyj pierwszy zakład z oferty Betgames na 100 zł
3. 3 Jeden uczestnik może otrzymać tylko jeden zwrot w ramach akcji
4. 4 Uczestnik może wciąć udział tylko w jednej akcji Zakład Bez Ryzyka

Zarejestruj się

STS to legalny bukmacher. Gra u nielegalnych podlega karze. Hazard może uzależniać. 18+ Warto zapoznać się z regulaminem akcji.

Gra w kości – zasady i porady

„Gra w kości” jest stwierdzeniem dość ogólnikowym, bowiem istnieje wiele różnych gier wykorzystujących kości. Jednak jedną z najpopularniejszych gier tego typu, często nazywaną po prostu „Kości” można streścić następująco:

1. Cel gry: Zdobyć jak największą liczbę punktów poprzez wyrzucenie określonych kombinacji na pięciu standardowych, sześciennych kościach i zapisanie wyników w odpowiednich kategoriach na specjalnej karcie punktacji.
2. Tura gracza: W swojej turze gracz ma zazwyczaj do trzech rzutów kośćmi.
   • Pierwszy rzut: Rzuca wszystkimi pięcioma kośćmi.
   • Kolejne rzuty (opcjonalne): Gracz może zatrzymać dowolną liczbę kości (od zera do pięciu) i przerzucić pozostałe. Może to zrobić maksymalnie dwa razy (czyli łącznie wykonuje do trzech rzutów). Gracz może zmieniać zdanie co do zatrzymanych kości między drugim a trzecim rzutem.
3. Wybór kategorii: Po zakończeniu rzutów w swojej turze (lub wcześniej, jeśli zdecyduje się nie wykorzystywać wszystkich rzutów), gracz musi wybrać jedną, jeszcze niewypełnioną kategorię na swojej karcie punktacji i wpisać do niej punkty uzyskane z ostatecznej kombinacji kości.
4. Kategorie punktacji: Karta zazwyczaj podzielona jest na sekcję górną (sumy jedynek, dwójek, trójek itd.) i dolną (kombinacje pokerowe: trójka, kareta, full, mały strit, duży strit, generał – czyli pięć jednakowych kości, oraz szansa – suma wszystkich oczek). Często istnieje bonus za osiągnięcie określonego progu punktowego w sekcji górnej.
5. Koniec gry i wygrana: Gra kończy się, gdy wszyscy gracze wypełnią wszystkie kategorie na swoich kartach. Zwycięzcą zostaje osoba, która zdobyła łącznie najwięcej punktów.

Rodzaje gier w kości

Bardzo często można spotkać się z terminem klasycznych kości. Oznacza on sześcienne kostki, na bokach których przedstawione są konkretne wartości – od 1 do 6. Dokładnie takich samych wartości używa się w standardowych kościach, jakie znamy z najpopularniejszych planszówek, jak np. chińczyk czy monopoly. Kości to znana od starożytności gra hazardowa. Najpopularniejsze są gry z kategorii generał, znane jako Yahtzee. Oprócz tego można mówić o kościanym pokerze, są też kości potrójne, yamb, kości tysiąc czy kości stritowe. Podstawowy jest jednak generał.

Punktacja w grze w kości

Punktacja w grze w kosci polega na wpisywaniu wyników uzyskanych z maksymalnie trzech rzutów pięcioma kośćmi do odpowiednich kategorii na karcie punktacji. Kluczowe zasady to:

1. Karta Punktacji: Jest podzielona na kategorie, które trzeba wypełnić w trakcie gry.
2. Jednorazowy Wpis: Każdą kategorię można wypełnić tylko raz. Po wpisaniu wyniku (nawet jeśli jest to zero), kategoria jest zamknięta.
3. Obowiązek Wpisu: Po zakończeniu swojej tury (trzech rzutów lub mniej), gracz musi wybrać jedną z wolnych kategorii i wpisać do niej wynik uzyskany z ostatecznego układu kości. Jeśli żaden układ nie pasuje lub nie jest opłacalny, często trzeba wybrać kategorię i wpisać w niej zero punktów (tzw. „skreślenie” lub „zerowanie”).

Istnieją pewne kategorie punktowe w grze w kości, które można użyć. Mowa np. o:

• Sekcja górna:
  • Jedynki: suma wszystkich wyrzuconych jedynek.
  • Dwójki: suma wszystkich wyrzuconych dwójek.
  • Trójki: suma wszystkich wyrzuconych trójek.
  • Czwórki: suma wszystkich wyrzuconych czwórek.
  • Piątki: suma wszystkich wyrzuconych piątek.
  • Szóstki: suma wszystkich wyrzuconych szóstek.
  • Premia (Bonus): jeśli suma punktów w całej Sekcji Górnej (od Jedynek do Szóstek) osiągnie lub przekroczy określony próg (najczęściej 63 punkty), gracz otrzymuje dodatkową, znaczącą premię (np. 35 lub 50 punktów). Osiągnięcie 63 punktów odpowiada średnio trzem kościom w każdej kategorii (np. 3×1 + 3×2 + 3×3 + 3×4 + 3×5 + 3×6 = 63).
• Sekcja dolna: (kombinacje pokerowe)
  • Trójka (3 jednakowe): jeśli co najmniej trzy kości pokazują tę samą wartość, sumuje się oczka wszystkich pięciu kości.
  • Kareta (4 jednakowe): jeśli co najmniej cztery kości pokazują tę samą wartość, sumuje się oczka wszystkich pięciu kości.
  • Full (Full House – 3+2 jednakowe): stała liczba punktów (np. 25) za układ trzech jednakowych kości i dwóch innych jednakowych kości.
  • Mały Strit (Small Straight – sekwens 4 kości): stała liczba punktów (np. 30) za dowolny ciąg czterech kolejnych wartości (np. 1-2-3-4, 2-3-4-5, 3-4-5-6). Piąta kość może być dowolna.
  • Duży Strit (Large Straight – sekwens 5 kości): stała liczba punktów (np. 40) za ciąg pięciu kolejnych wartości (1-2-3-4-5 lub 2-3-4-5-6).
  • Generał (Yahtzee – 5 jednakowych): najwyżej punktowana kategoria, stała, wysoka liczba punktów (np. 50) za pięć kości pokazujących tę samą wartość. W niektórych wariantach istnieją dodatkowe bonusy za wyrzucenie kolejnych Generałów, jeśli kategoria Generał jest już zajęta.
  • Szansa (Chance): suma oczek wszystkich pięciu kości. Jest to kategoria „ratunkowa”, do której można wpisać dowolny wynik, gdy inne kategorie nie pasują lub są już zajęte.

Wynik końcowy to suma punktów ze wszystkich kategorii (wliczając ewentualną premię z sekcji górnej i bonusy za dodatkowe generały) stanowi ostateczny wynik gracza. Wygrywa osoba z najwyższym wynikiem po wypełnieniu wszystkich kategorii.

Przygotowanie do gry w kości

Gra w kości nie jest skomplikowana. Może cieszyć się nią każdy w prawie każdym miejscu, gdzie jest odrobina przestrzeni do rzucenia kośćmi. Oczywiście jak w każdym przypadku, najpierw trzeba się do niej odpowiednio przygotować.

Wybór kości

Początkowo trzeba zdecydować się, w jakie kości będzie się grać. W większości odmian potrzeba pięciu klasycznych kości, tych znanych z gier planszowych. Niektóre oryginalne gry w kości cechują się bardziej specyficznymi, nieraz wielościennymi kostkami o dziwnych kształtach, lecz są one rzadko spotykane. Decydując się na wybór kości najczęściej chodzi po prostu o wybranie konkretnych pięciu kostek. Wielu graczy regularnie grających posiada zazwyczaj całe zestawy, prezentujące się efektownie wraz ze specjalnymi pudełkami.

Wybór gry w kości

Kiedy jednakowe kostki będą gotowe, należy zdecydować się na typ gry w kości. Zasady poszczególnych partii mogą się różnić celem gry. Przed rozpoczęciem ważne jest ustalenie określonych wymagań, których będą trzymać się uczestnicy rozgrywki. Najpopularniejsze są kości z kategorii generał, jednak co charakteryzuje wszystkie rodzaje – najczęściej są one proste i łatwe do załapania. Poniżej skupimy się na zdecydowanie najpowszechniejszej wersji Yahtzee, zazwyczaj uważanej za tę podstawową.

Zasady gry w kości

Sednem gry w kości jest rzucanie nimi w określony sposób, aby otrzymując stosowną liczbę punktów zapisywać je pod odpowiednią kategorie tabeli punktacji. Na koniec gry zawsze wygrywa gracz, którego finalna suma oczek jest najwyższa. Tą każdy z grających będzie miał wpisaną we własnej kolumnie tabeli, która jest potrzebna do zapisywania wyników kolejnych rzutów.

Ogólne zasady gry w kości

Jak już zostało wspomniane, do rywalizacji w generała potrzebuje się pięciu kostek. Każdy gracz rzuca wszystkimi pięcioma kostkami, najczęściej w kolejności zgodnie z ruchem wskazówek zegara. W jednej turze każdy ma do dyspozycji trzy rzuty kostkami. Gdy wykona pierwszy rzut, może zadecydować, które kostki będą zatrzymane – tzn. w kolejnym rzucie będzie rzucać pozostałymi, a wybrane zostaną „zamrożone”, już się ich nie zmieni. Jest to konieczne do tego, aby ułożyć jak najlepszy układ oczek. Ostatecznie określa się go po wykonaniu trzeciego rzutu. Wtedy następuje zapisywanie wyników w tabeli punktacji. Ważne jest również pamiętanie o nieobowiązkowych rzutach. Jeśli już po pierwszej próbie trafiony rezultat nam odpowiada, nie trzeba wykonywać rzutu numer dwa albo trzy.

Do zrozumienia posiadanego układu trzeba wiedzieć, czym są kategorie tabeli punktacji. Wyróżnia się kategorie dolnej i górnej części tabeli. Ich nazwy są całkowicie logiczne, bo jedne zapisuje się na górze kartki (czy gdzie się prowadzi tabelę), a drugie na dole.

Kategorie górnej części tabeli

W górnej części tabeli punktacji znajduje się podział na sześć kategorii. Wymieniamy tu:

• Jedynki
• Dwójki
• Trójki
• Czwórki
• Piątki
• Szóstki

Kompletowanie układów górnej części tabeli polega na zbieraniu wybranych oczek. By być precyzyjnym, liczy się tutaj sumę oczek, jakie mamy po trzecim rzucie. Jak wskazują konkretne kategorie, zbiera się tu np. jedynki czy trójki. Jeśli więc po ostatnim rzucie zawodnik ma dwie piątki i chce, aby to one stanowiły jego układ, liczy sumę oczek, która w przypadku tych piątek wynosi dziesięć. Oczywiście mogą to być trzy (suma 15) lub cztery piątki (suma 20). Wszystko zależy od ostatecznego układu. To gracz decyduje o tym, który układ oczek zapisze do górnej części tabeli. Istotne jest to, że wybrana kategoria może być wykorzystana tylko raz! Innymi słowy, jeśli w górnej części tabeli punktacji gracz zdecyduje się na trzy jednakowe piątki (suma oczek 15), to już potem nie może skorzystać z piątek (nawet jeśli będą cztery jednakowe, a suma oczek wyniesie 20).

Gra w kości polega więc w dużej mierze na spekulowaniu zysków i strat. Po każdej kolejce gracz musi zapisać coś w tabeli punktacji, a jeśli nie będzie miał już żadnych wolnych kategorii, przyjdzie mu zapisać zero punktów. Ważne w górnej części tabeli są także bonusy, zwane też premiami. Jeśli kategorie z góry przyniosą grającemu sumę oczek wynoszącą przynajmniej 63 punkty, ten dostanie bonus w wysokości 35 punktów.

Kategorie dolnej części tabeli

W dolnych kategoriach tabeli punktacji sytuacja jest dużo ciekawsza. Tutaj układy są już bardziej skomplikowane, a wymienia się następujące:

• Trzy jednakowe
• Cztery jednakowe
• Ful
• Mały strit
• Duży strit
• Generał
• Szansa

Jak widać, gra w kości ma wiele wspólnego z innymi grami, jak np. poker karciany, gdzie też występują fule i strity. W tym konkretnym zestawieniu najłatwiej wyjaśnić, czym są dwa pierwsze przypadki. Występują one bowiem w sytuacji, kiedy wyrzuci się jednakowe liczby oczek, np. trzy czwórki albo cztery jedynki. W takiej sytuacji można oczywiście wpisać wynik do górnej części tabeli (jako czwórki lub jedynki), ale sprawdzą się też dolne kategorie. Jeśli gracz wyrzuci: 4, 4, 4, 4, 2 – to ma zarówno trzy jednakowe oraz cztery jednakowe (czwórki). Sam musi zdecydować, którą opcję wpisać do dolnej części tabeli. Co ważne, w tym przypadku – zarówno jeśli chodzi o trzy jednakowe, jak i cztery jednakowe – liczby się suma oczek. W powyższym przykładzie wynosi ona 18. Tyle też zawodnik otrzyma punktów.

Patrząc dalej, w gronie wolnych kategorii można również trafić fula. Mówimy o nim, kiedy wypadną trzy jednakowe kostki oraz para. Ful zawsze jest za 25 punktów! Kolejny jest mały strit, czyli gdy cztery z pięciu kostek ułożą się po kolei, np. 1, 1, 2, 3, 4 lub 1, 3, 4, 5, 6. Mały strit daje 30 punktów. W przypadku dużego strita w dolnych kategoriach tabeli punktacji wpisuje się 40 punktów, a potrzebne są wszystkie kości w kolejności. W tym wypadku mogą to być wartości od 1 do 5 lub od 2 do 6.

Gra w kości nosi nazwę generała nie bez powodu. O tego typu układzie mówimy w sytuacji, kiedy wszystkie kości mają jednakowe wartości, np. same piątki albo same dwójki. Za aktywowanie kategorii generał otrzymuje się zawsze 50 punktów, nawet jeśli będą to wyłącznie jedynki. Jeśli uda się trafić układ generała w sytuacji, kiedy ta kategoria została już wykorzystana i nie można go wpisać w górnej części tabeli, traktuje się go jako dżokera. Wpisuje się go wtedy do wolnych kategorii fula, małego strita i dużego strita za dokładnie taką liczbę punktów, jaką dostarczają te układy (np. ful 25 pkt). Dodatkowo w przypadku kolejnych wyrzuconych generałów otrzymuje się 100 punktów premii, ale tylko jeśli zostanie on użyty jako dżoker. Niewykluczona jest bowiem sytuacja, kiedy nie będzie gdzie go wpisać, bo wszystkie pasujące kategorie będą zajęte. Wówczas generał może przynieść grającemu okrągłe zero!

Każdy gracz ma również prawo skorzystać z tak zwanej szansy. Dolna część tabeli zamyka się właśnie tą kategorią, która stanowi sumę oczek wyrzuconych kości – niezależnie, jakie by one nie były. Gra w kości kończy się z chwilą użycia ostatniej kategorii. Należy wówczas spojrzeć, jak wygląda tabela i zsumować wszystkie punkty, jakie gracze zdobyli podczas rozgrywki. Wygrywa oczywiście ten, kto ma najwięcej.

Specyficzne zasady poszczególnych gier w kości

Gra w kości posiada również różne wariancje. Jedna nazywa się kośćmi potrójnymi. Wybraną kategorię otrzymuje zawodnik może wykorzystać aż trzy razy, bo w tabeli dysponuje nie jedną, a trzema kolumnami. Dają mu one kolejno dwa oraz trzy razy więcej punktów niż ta pierwsza, standardowa. W tej wersji rozgrywka trwa dłużej, bo – jak łatwo policzyć – do wykonania jest trzy razy więcej rzutów. Znacznie bardziej skomplikowany jest kościany poker. W nim inaczej rozliczana jest górna część tabelki. Punkty uzyskuje się według konkretnego wzoru, choć pod koniec rozgrywki nie jest ona liczona do finalnego wyniku, ale może powodować karę ujemnych punktów! Inaczej prezentuje się też nieco dolna część tabeli.

Jest też gra w kości yamb, popularna głównie w Chorwacji. Tabela składa się tam z czterech kolumn: góry, dołu, luziku oraz tutaj. Góra jest identyczna jak w Yahtzee, natomiast dół dzieli się na minimax oraz figury. Luzik wypełnia się bez ograniczeń, a tutaj wymaga deklaracji wybranej kategorii tuż po tym, jak wykona się pierwszy rzut. Nie można jej potem zmienić i wybrać innego układu. Gdzieniegdzie można też znaleźć grę w kości stritowe. Góra i dół tabeli są tam takie same jak w generale, ale występuje również środkowa część. Składają się na nią różne kombinacje kości, np. 1-2-3, 2-3-4 czy 3-4-5-6.

Strategie i techniki gry w kości

Z jednej strony gra w kości wymaga trochę szczęścia. Z drugiej – potrzebna jest raczej umiejętność kalkulacji. Rachunek prawdopodobieństwa lub – jak kto woli – probabilistyka są tutaj na porządku dziennym. Liczona nie może być tylko liczba oczek, ale szansa, że dana opcja akurat wypadnie. Wiadomo, że grając w kości, tabela ma kluczowe znaczenie. To na jej podstawie wykonuje się kolejne ruchy i obliczenia w głowie. Gdy dokona się pierwszy rzut, odbywa się potem nawałnica myśli i szacowanie, jaką liczbę powinny stanowić kostki zatrzymane, a jakimi należy rzucić, aby trafić konkretny układ.

Jak zwiększyć swoje szanse na wygraną?

Zasady gry w kości premiują osoby, które wiedzą co nieco o matematyce. Kości są świetnym przykładem, który można wykorzystywać w trakcie lekcji o rachunku prawdopodobieństwa. Liczba układów jest ograniczona, tak samo jak ograniczone są szanse na to, że coś konkretnego wypadnie. Układ jest zamknięty. Oczywiście, że zawsze trzeba liczyć na łut szczęścia. Nigdy nie wiadomo, jakie akurat kości uda się trafić. Jednakże znając procentowe prawdopodobieństwo, w dłuższej perspektywie pozwoli to zminimalizować przypadek do minimum i w chociaż niewielkim stopniu kontrolować to, co się dzieje. Istnieje strategia maksymalizacji oczekiwanego wyniku, która maksymalizuje przeciętny rezultat, ale niekoniecznie zwiększa szanse na wygraną. Po pierwsze, nie uwzględnia ona obecności przeciwnika, od którego ruchów zawsze zależy to, co dzieje się w rozgrywce. Po drugie, zależy ona przede wszystkim od wykorzystywania dżokerów, więc jeśli rywal będzie miał ich więcej, zapewne wygra.

Czytaj dalej:

• Historia kasyn. Powstanie i rozwój pierwszych kasyn
• Czy liczenie kart jest legalne?
• Najskuteczniejsze strategie pokerowe, jakie powinieneś znać!
• Etyka w pokerze: czym jest i jakie są zasady fair play w pokerze?
• Kim jest krupier, jaką rolę odgrywa w kasynie i ile zarabia? Wszystko o profesji krupiera

Wskazówki dla początkujących

Osoby dopiero rozpoczynające przygodę z kośćmi na początek powinny zaliczyć sobie kilka rzutów na sucho. Ważna jest sama technika rzutu, bo nie każde wyrzucenie kości jest prawidłowe. Jeśli ktoś zdecydowałby się na grę w kasynie, musiałby najpierw zapoznać się z tym, jaki jest regulamin rzucania. Dotyczy do takich kwestii, jak daleko trzeba rzucić, że kości nie mogą się ślizgać po stole itp. Należy także wybierać legalne lokale, posiadające odpowiednie koncesje.

Dodatkowo skuteczna gra w kości wymaga zaprzyjaźnienia się z rachunkiem prawdopodobieństwa. Jeśli ktoś nie lubi matematyki, nie musi wszystkiego sam liczyć. W sieci i na różnych forach nie brakuje gotowych tabeli, z których można skorzystać w trakcie domowej rozgrywki. Ba, początkowo można nawet grać samemu ze sobą, bo wiele do tego nie potrzeba. W kontekście gry za pieniądze, nie należy zniechęcać się po kilku przegranych partiach. Jak w przypadku ruletki, wszystko wymaga czasu, a także rozsądnego zarządzania bankrollem (środkami finansowymi na grę). Niewskazane są tutaj emocje i działanie pod wpływem lepszego czy gorszego wyniku. Będąc w kasynie zaleca się również nie słuchać wskazówek innych graczy. Nie zawsze mają oni rację i czyste intencje.

Jak zacząć grać w kości?

Sprawa jest bardzo prosta – wystarczy zaopatrzyć się w kości. Kluczowe jest oczywiście poznanie zasad gry i zrozumienie wszystkich istniejących układów. Najlepiej przeczytać je powoli, na spokojnie. Pierwsze rzuty można wykonywać samemu, żeby wprawić się w rozgrywkę i nauczyć podstawowego planowania po drugim czy wręcz pierwszym rzucie. Z czasem można poprosić do gry znajomych lub rodzinę, bo kości nie wymagają żadnej specjalnej wiedzy, umiejętności czy doświadczenia. Można też pograć online. Gra rekreacyjna to świetny pierwszy krok, a czy będzie chciało się pójść z tym dalej – to już decyzja każdego gracza.