Drybling to jeden z najbardziej widowiskowych elementów piłki nożnej. Od zawsze piłkarze decydujący się na ominięcie przeciwników z piłką przy nodze wzbudzali respekt i zachwyt kibiców. Jakie są techniki dryblingu? Komu kiwanie wychodzi najlepiej?
Co to jest drybling w piłce nożnej?
Piłka nożna daje szerokie pole do popisu, jeśli chodzi o drybling. Ogólnie polega on na zdobywaniu przestrzeni na boisku, zachowując kontrolę nad piłką, którą prowadzi się blisko stóp. Obowiązkowo dryblingowi towarzyszy mijanie przeciwnika i pewien sposób ochrony piłki, często bardziej fizyczny niż techniczny, choć posiadanie umiejętności kontroli nad piłką jest niezbędne do skutecznego działania. Wielokrotnie drybling kojarzony jest także z wykonywaniem efektownego zwodu czy sztuczki technicznej.
Techniki dryblingu piłkarskiego. Jak wykiwać zawodnika?
Każdy z szerokiego grona trenerów na pytanie o sztukę dryblingu odpowie, że kluczowy jest balans ciałem. To właśnie on umożliwia wywiezienie w pole rywali, którzy myślą, że zawodnik z piłką pobiegnie w jedną, a tak naprawdę rusza w drugą stronę. Ważne jest też, aby piłkarz atakujący w odpowiednim momencie przyspieszył, aby nie dać przeciwnikowi szans na to, żeby odebrać piłkę.
Drybling nie jest łatwą sztuką, a w piłce nożnej są jego różne rodzaje. Mijać zawodników rywala można na różne sposoby. Najprostszym jest kopnąć piłkę obok jednego z przeciwników i wyprzedzić go dzięki swojej szybkości. Mało w tym techniki, ale często jest to skuteczne, choć wielu nie nazywa tego dryblingiem. Do tego potrzeba jednak odpowiedniej przestrzeni na boisku.
Niektórzy gracze przepychają się z przeciwnikiem, w efekcie czego do dryblingu nie są wykorzystywane zwody, a przede wszystkim siła fizyczna. Są też tacy zawodnicy, którzy zdają się mieć piłkę przyklejoną do stopy, a mijając rywali zachowują pełną nad nią kontrolę. Potrafią dryblować nawet w sytuacjach, kiedy nie ma na to miejsca, choć z reguły są to piłkarze rzadko spotykani, należący do najwybitniejszych na świecie.
Rzecz jasna większość piłkarzy mijając jednego czy drugiego przeciwnika korzysta w różnym stopniu z szybkości, siły oraz techniki. Czasem wykonują też widowiskowe zwody, choć nie zawsze są one konieczne. Wielu trenerów wścieka się na swojego zawodnika, gdy ten zamiast na piłce koncentruje się na efektownych sztuczkach, tym bardziej że nie zawsze udaje się je wykonać.
Dopiero w ostatnich latach prym zaczęła wieść formacja 4-2-3-1, choć teraz coraz częściej taktyka koncentruje się wokół 3-5-2 z różnymi jego wariantami.
Czytaj także:
- Mecze Polski 2025, czyli liczą się tylko eliminacje do mundialu!
- Co to jest hat trick? Kiedy występuje w piłce nożnej?
- Rzut rożny w piłce nożnej. Co powinieneś wiedzieć o kornerze?
- Kary w piłce nożnej. Co oznacza żółta i czerwona kartka?
- Jak obstawiać mecze? Wszystko o typowaniu w zakładach bukmacherskich
- Sprawdź typy na piłkę nożną!
Najlepsi dryblerzy w historii piłki nożnej
Historia zna wiele przypadków meczu, kiedy kibice przychodzili zobaczyć, jak konkretny piłkarz radzi sobie z obrońcami zespołu przeciwnego. Każda epoka miała wybitnego dryblera, a wymieniać ich można bardzo długo. Za najlepszych w historii uznaje się oczywiście takich graczy, jak Diego Maradona czy Pele, ale nie można też zapomnieć o Ronaldinho, Zinedine Zidanie, Ronaldo i Cristiano Ronaldo, George’u Beście, Johannie Cruyffie, Garrinchy czy rzecz jasna Lionelu Messim. W obecnych czasach także nie brakuje ciekawych dryblerów. Wielu z nich zobaczymy w najlepszych ligach, a nawet i na naszych rodzimych boiskach. Jednak nawet takim graczom jak Lamine Yamal daleko do tych legend, które na trwale zapisały się na futbolowych annałach.
Statystyki dryblingów
W dzisiejszych czasach trenerzy chętnie korzystają ze statystyk dryblingu, jakie osiąga dany zawodnik, najczęściej skrzydłowy. Liczby te jednak mogą różnić się, bo nie zawsze jest się w stanie osądzić, czy daną akcję można podciągnąć pod drybling, czy jednak nie. Różna są też sposoby liczenia dryblingów.
Do najpopularniejszych statystyk dryblingowych zaliczają się zdecydowanie: liczba dryblingów na mecz, próby dryblingów, a także liczba oraz procent udanych dryblingów. W przypadku obrońcy trenerzy mogą też sprawdzić, jak często dany zawodnik daje się minąć oponentowi.
Drybling w reprezentacji Polski
Polscy zawodnicy nie słyną z „kiwania się”, choć zadaniem graczy pokroju Piotra Zielińskiego, Jakuba Kamińskiego czy Przemysława Frankowskiego na pewno jest podejmowanie prób takich akcji. Na mistrzostwach świata w Katarze w 2022 roku Polska była 22. na 32 reprezentacje w liczbie podejmowanych dryblingów na mecz. Było ich ok. 12,5 wg statystyk WhoScored. To samo miejsce zajęli „biało-czerwoni”, jeśli chodzi o średnią liczbę zarówno udanych, jak i nieudanych dryblingów. Najwięcej prób podjęła Kanada – 27,3, a w drugiej kolejności Niemcy: 21,3. Najmniej miały Szwajcaria i Serbia – po 9,3 i jako jedyne osiągnęły średnią poniżej 10.
Drybling cechuje to, że zdobywanie przestrzeni następuje w towarzystwie przeciwnika, który stara się w jakiś sposób ograniczyć poruszanie atakującego gracza. Piłkarz dryblujący stara się minąć obrońcę zachowując pełne panowanie nad futbolówką.
Trudno stwierdzić. Z jednej strony wyliczenia nie są precyzyjne, a z drugiej – wiele osób ceni bardziej tych piłkarzy, którzy robią to w sposób efektowny. Łącząc te cechy, w czołówce aktualnie znajdują się na pewno Lionel Messi, Neymar, Jamal Musiala, Vinicius Junior czy Lamine Yamal.
